| | |
| відгри́мнутися – дієслово доконаного виду | | |
| | |
| | |
| | |
| Інфінітив | відгри́мнутися, відгри́мнутись |
| однина | множина |
| Наказовий спосіб |
| 1 особа | | відгри́мнімося, відгри́мнімось, відгри́мнімся |
| 2 особа | відгри́мнися, відгри́мнись | відгри́мніться |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС |
| 1 особа | відгри́мнуся, відгри́мнусь | відгри́мнемося, відгри́мнемось, відгри́мнемся |
| 2 особа | відгри́мнешся | відгри́мнетеся, відгри́мнетесь |
| 3 особа | відгри́мнеться | відгри́мнуться |
| МИНУЛИЙ ЧАС |
| чол.р. | відгри́мнувся, відгри́мнувсь | відгри́мнулися, відгри́мнулись |
| жін.р. | відгри́мнулася, відгри́мнулась |
| сер.р. | відгри́мнулося, відгри́мнулось |
| Активний дієприкметник |
|
| Пасивний дієприкметник |
|
| Безособова форма |
|
| Дієприслівник |
| відгри́мнувшись |
| | |
| [розм.] | | |