| да́рчий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | да́рчий | да́рча | да́рче | да́рчі |
| родовий | да́рчого | да́рчої | да́рчого | да́рчих |
| давальний | да́рчому | да́рчій | да́рчому | да́рчим |
| знахідний | да́рчий, да́рчого | да́рчу | да́рче | да́рчі, да́рчих |
| орудний | да́рчим | да́рчою | да́рчим | да́рчими |
| місцевий | на/у да́рчому, да́рчім | на/у да́рчій | на/у да́рчому, да́рчім | на/у да́рчих |
| [розм.] | ||||