| двого́рбий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | двого́рбий | двого́рба | двого́рбе | двого́рбі |
| родовий | двого́рбого | двого́рбої | двого́рбого | двого́рбих |
| давальний | двого́рбому | двого́рбій | двого́рбому | двого́рбим |
| знахідний | двого́рбий, двого́рбого | двого́рбу | двого́рбе | двого́рбі, двого́рбих |
| орудний | двого́рбим | двого́рбою | двого́рбим | двого́рбими |
| місцевий | на/у двого́рбому, двого́рбім | на/у двого́рбій | на/у двого́рбому, двого́рбім | на/у двого́рбих |