| двоскла́дний – прикметник | ||||
| (з двох частин) | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | двоскла́дний | двоскла́дна | двоскла́дне | двоскла́дні |
| родовий | двоскла́дного | двоскла́дної | двоскла́дного | двоскла́дних |
| давальний | двоскла́дному | двоскла́дній | двоскла́дному | двоскла́дним |
| знахідний | двоскла́дний | двоскла́дну | двоскла́дне | двоскла́дні |
| орудний | двоскла́дним | двоскла́дною | двоскла́дним | двоскла́дними |
| місцевий | на/у двоскла́дному, двоскла́днім | на/у двоскла́дній | на/у двоскла́дному, двоскла́днім | на/у двоскла́дних |