| деграду́ючий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | деграду́ючий | деграду́юча | деграду́юче | деграду́ючі |
| родовий | деграду́ючого | деграду́ючої | деграду́ючого | деграду́ючих |
| давальний | деграду́ючому | деграду́ючій | деграду́ючому | деграду́ючим |
| знахідний | деграду́ючий, деграду́ючого | деграду́ючу | деграду́юче | деграду́ючі, деграду́ючих |
| орудний | деграду́ючим | деграду́ючою | деграду́ючим | деграду́ючими |
| місцевий | на/у деграду́ючому, деграду́ючім | на/у деграду́ючій | на/у деграду́ючому, деграду́ючім | на/у деграду́ючих |