| дого́єний – дієприкметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | дого́єний | дого́єна | дого́єне | дого́єні |
| родовий | дого́єного | дого́єної | дого́єного | дого́єних |
| давальний | дого́єному | дого́єній | дого́єному | дого́єним |
| знахідний | дого́єний, дого́єного | дого́єну | дого́єне | дого́єні, дого́єних |
| орудний | дого́єним | дого́єною | дого́єним | дого́єними |
| місцевий | на/у дого́єному, дого́єнім | на/у дого́єній | на/у дого́єному, дого́єнім | на/у дого́єних |