| дострочи́ти – дієслово доконаного виду | ||
| Інфінітив | дострочи́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | дострочі́мо, дострочі́м | |
| 2 особа | дострочи́ | дострочі́ть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | дострочу́ | достро́чимо, достро́чим |
| 2 особа | достро́чиш | достро́чите |
| 3 особа | достро́чить | достро́чать |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | дострочи́в | дострочи́ли |
| жін.р. | дострочи́ла | |
| сер.р. | дострочи́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| дострочи́вши | ||