| до́шкулений – дієприкметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | до́шкулений | до́шкулена | до́шкулене | до́шкулені |
| родовий | до́шкуленого | до́шкуленої | до́шкуленого | до́шкулених |
| давальний | до́шкуленому | до́шкуленій | до́шкуленому | до́шкуленим |
| знахідний | до́шкуленого, до́шкулений | до́шкулену | до́шкулене | до́шкулених, до́шкулені |
| орудний | до́шкуленим | до́шкуленою | до́шкуленим | до́шкуленими |
| місцевий | на/у до́шкуленому, до́шкуленім | на/у до́шкуленій | на/у до́шкуленому, до́шкуленім | на/у до́шкулених |
| [рідко] | ||||