| крони́стий – прикметник | ||||
| (від: кро”на – верхня частина дерева) | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | крони́стий | крони́ста | крони́сте | крони́сті |
| родовий | крони́стого | крони́стої | крони́стого | крони́стих |
| давальний | крони́стому | крони́стій | крони́стому | крони́стим |
| знахідний | крони́стий | крони́сту | крони́сте | крони́сті |
| орудний | крони́стим | крони́стою | крони́стим | крони́стими |
| місцевий | на/у крони́стому, крони́стім | на/у крони́стій | на/у крони́стому, крони́стім | на/у крони́стих |