| мирови́й1 – прикметник | ||||
| (пов’язаний із полюбовним розв’язанням суперечки) | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | мирови́й | мирова́ | мирове́ | мирові́ |
| родовий | мирово́го | мирово́ї | мирово́го | мирови́х |
| давальний | мирово́му | мирові́й | мирово́му | мирови́м |
| знахідний | мирови́й, мирово́го | мирову́ | мирове́ | мирові́, мирови́х |
| орудний | мирови́м | мирово́ю | мирови́м | мирови́ми |
| місцевий | на/у мирово́му, мирові́м | на/у мирові́й | на/у мирово́му, мирові́м | на/у мирови́х |