| миротво́рний – прикметник | ||||
| (заспокійливий) | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | миротво́рний | миротво́рна | миротво́рне | миротво́рні |
| родовий | миротво́рного | миротво́рної | миротво́рного | миротво́рних |
| давальний | миротво́рному | миротво́рній | миротво́рному | миротво́рним |
| знахідний | миротво́рний | миротво́рну | миротво́рне | миротво́рні |
| орудний | миротво́рним | миротво́рною | миротво́рним | миротво́рними |
| місцевий | на/у миротво́рному, миротво́рнім | на/у миротво́рній | на/у миротво́рному, миротво́рнім | на/у миротво́рних |
| [рідко] | ||||