| му́чити – дієслово недоконаного виду | ||
| Інфінітив | му́чити | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | му́чмо | |
| 2 особа | муч | му́чте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | му́читиму | му́читимемо, му́читимем |
| 2 особа | му́читимеш | му́читимете |
| 3 особа | му́читиме | му́читимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | му́чу | му́чимо, му́чим |
| 2 особа | му́чиш | му́чите |
| 3 особа | му́чить | му́чать |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| му́чачи | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | му́чив | му́чили |
| жін. р. | му́чила | |
| сер. р. | му́чило | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| му́чений | ||
| Безособова форма | ||
| му́чено | ||
| Дієприслівник | ||
| му́чивши | ||