| наста́рчити – дієслово доконаного виду | ||
| Інфінітив | наста́рчити | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | наста́рчмо | |
| 2 особа | наста́рч | наста́рчте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | наста́рчу | наста́рчимо, наста́рчим |
| 2 особа | наста́рчиш | наста́рчите |
| 3 особа | наста́рчить | наста́рчать |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | наста́рчив | наста́рчили |
| жін.р. | наста́рчила | |
| сер.р. | наста́рчило | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| наста́рчивши | ||