| | |
| опа́рювати – дієслово недоконаного виду | | |
| | |
| | |
| | |
| Інфінітив | опа́рювати |
| однина | множина |
| Наказовий спосіб |
| 1 особа | | опа́рюймо |
| 2 особа | опа́рюй | опа́рюйте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС |
| 1 особа | опа́рюватиму | опа́рюватимемо, опа́рюватимем |
| 2 особа | опа́рюватимеш | опа́рюватимете |
| 3 особа | опа́рюватиме | опа́рюватимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС |
| 1 особа | опа́рюю | опа́рюємо, опа́рюєм |
| 2 особа | опа́рюєш | опа́рюєте |
| 3 особа | опа́рює | опа́рюють |
| Активний дієприкметник |
|
| Дієприслівник |
| опа́рюючи |
| МИНУЛИЙ ЧАС |
| чол. р. | опа́рював | опа́рювали |
| жін. р. | опа́рювала |
| сер. р. | опа́рювало |
| Активний дієприкметник |
|
| Пасивний дієприкметник |
| опа́рюваний |
| Безособова форма |
| опа́рювано |
| Дієприслівник |
| опа́рювавши |