| осуча́снити – дієслово доконаного виду | ||
| Інфінітив | осуча́снити | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | осуча́снімо, осуча́снім | |
| 2 особа | осуча́сни | осуча́сніть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | осуча́сню | осуча́снимо, осуча́сним |
| 2 особа | осуча́сниш | осуча́сните |
| 3 особа | осуча́снить | осуча́снять |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | осуча́снив | осуча́снили |
| жін.р. | осуча́снила | |
| сер.р. | осуча́снило | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| осуча́снений | ||
| Безособова форма | ||
| осуча́снено | ||
| Дієприслівник | ||
| осуча́снивши | ||