| притаї́ти – дієслово доконаного виду | ||
| Інфінітив | притаї́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | притаї́мо, притаї́м | |
| 2 особа | притаї́ | притаї́ть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | притаю́ | притаїмо́, притаї́м |
| 2 особа | притаї́ш | притаїте́ |
| 3 особа | притаї́ть | притая́ть |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | притаї́в | притаї́ли |
| жін.р. | притаї́ла | |
| сер.р. | притаї́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| прита́єний | ||
| Безособова форма | ||
| прита́єно | ||
| Дієприслівник | ||
| притаї́вши | ||