| ребрува́тий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | ребрува́тий | ребрува́та | ребрува́те | ребрува́ті |
| родовий | ребрува́того | ребрува́тої | ребрува́того | ребрува́тих |
| давальний | ребрува́тому | ребрува́тій | ребрува́тому | ребрува́тим |
| знахідний | ребрува́тий | ребрува́ту | ребрува́те | ребрува́ті |
| орудний | ребрува́тим | ребрува́тою | ребрува́тим | ребрува́тими |
| місцевий | на/у ребрува́тому, ребрува́тім | на/у ребрува́тій | на/у ребрува́тому, ребрува́тім | на/у ребрува́тих |