| сироду́тий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | сироду́тий | сироду́та | сироду́те | сироду́ті |
| родовий | сироду́того | сироду́тої | сироду́того | сироду́тих |
| давальний | сироду́тому | сироду́тій | сироду́тому | сироду́тим |
| знахідний | сироду́тий | сироду́ту | сироду́те | сироду́ті |
| орудний | сироду́тим | сироду́тою | сироду́тим | сироду́тими |
| місцевий | на/у сироду́тому, сироду́тім | на/у сироду́тій | на/у сироду́тому, сироду́тім | на/у сироду́тих |