| сконфу́жений – дієприкметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | сконфу́жений | сконфу́жена | сконфу́жене | сконфу́жені |
| родовий | сконфу́женого | сконфу́женої | сконфу́женого | сконфу́жених |
| давальний | сконфу́женому | сконфу́женій | сконфу́женому | сконфу́женим |
| знахідний | сконфу́жений, сконфу́женого | сконфу́жену | сконфу́жене | сконфу́жені, сконфу́жених |
| орудний | сконфу́женим | сконфу́женою | сконфу́женим | сконфу́женими |
| місцевий | на/у сконфу́женому, сконфу́женім | на/у сконфу́женій | на/у сконфу́женому, сконфу́женім | на/у сконфу́жених |