| суту́гуватий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | суту́гуватий | суту́гувата | суту́гувате | суту́гуваті |
| родовий | суту́гуватого | суту́гуватої | суту́гуватого | суту́гуватих |
| давальний | суту́гуватому | суту́гуватій | суту́гуватому | суту́гуватим |
| знахідний | суту́гуватий, суту́гуватого | суту́гувату | суту́гувате | суту́гуваті, суту́гуватих |
| орудний | суту́гуватим | суту́гуватою | суту́гуватим | суту́гуватими |
| місцевий | на/у суту́гуватому, суту́гуватім | на/у суту́гуватій | на/у суту́гуватому, суту́гуватім | на/у суту́гуватих |