| тріщува́тий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | тріщува́тий | тріщува́та | тріщува́те | тріщува́ті |
| родовий | тріщува́того | тріщува́тої | тріщува́того | тріщува́тих |
| давальний | тріщува́тому | тріщува́тій | тріщува́тому | тріщува́тим |
| знахідний | тріщува́тий | тріщува́ту | тріщува́те | тріщува́ті |
| орудний | тріщува́тим | тріщува́тою | тріщува́тим | тріщува́тими |
| місцевий | на/у тріщува́тому, тріщува́тім | на/у тріщува́тій | на/у тріщува́тому, тріщува́тім | на/у тріщува́тих |