| умо́витися – дієслово доконаного виду | ||
| Інфінітив | умо́витися, умо́витись | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | умо́вмося, умо́вмось | |
| 2 особа | умо́вся | умо́втеся, умо́втесь |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | умо́влюся, умо́влюсь | умо́вимося, умо́вимось, умо́вимся |
| 2 особа | умо́вишся | умо́витеся, умо́витесь |
| 3 особа | умо́виться | умо́вляться |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | умо́вився, умо́вивсь | умо́вилися, умо́вились |
| жін.р. | умо́вилася, умо́вилась | |
| сер.р. | умо́вилося, умо́вилось | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| умо́вившись | ||