| | | | |
| урезо́нюваний – дієприкметник | | | | |
| | | | |
| | | | |
| | | | |
| відмінок | однина | множина |
| чол. р. | жін. р. | сер. р. |
| називний | урезо́нюваний | урезо́нювана | урезо́нюване | урезо́нювані |
| родовий | урезо́нюваного | урезо́нюваної | урезо́нюваного | урезо́нюваних |
| давальний | урезо́нюваному | урезо́нюваній | урезо́нюваному | урезо́нюваним |
| знахідний | урезо́нюваний, урезо́нюваного | урезо́нювану | урезо́нюване | урезо́нювані, урезо́нюваних |
| орудний | урезо́нюваним | урезо́нюваною | урезо́нюваним | урезо́нюваними |
| місцевий | на/в урезо́нюваному, урезо́нюванім | на/в урезо́нюваній | на/в урезо́нюваному, урезо́нюванім | на/в урезо́нюваних |