| усюдису́щий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | усюдису́щий | усюдису́ща | усюдису́ще | усюдису́щі |
| родовий | усюдису́щого | усюдису́щої | усюдису́щого | усюдису́щих |
| давальний | усюдису́щому | усюдису́щій | усюдису́щому | усюдису́щим |
| знахідний | усюдису́щий, усюдису́щого | усюдису́щу | усюдису́ще | усюдису́щі, усюдису́щих |
| орудний | усюдису́щим | усюдису́щою | усюдису́щим | усюдису́щими |
| місцевий | на/в усюдису́щому, усюдису́щім | на/в усюдису́щій | на/в усюдису́щому, усюдису́щім | на/в усюдису́щих |
| [книжн.] | ||||