| учарува́ти – дієслово доконаного виду | ||
| Інфінітив | учарува́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | учару́ймо | |
| 2 особа | учару́й | учару́йте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | учару́ю | учару́ємо, учару́єм |
| 2 особа | учару́єш | учару́єте |
| 3 особа | учару́є | учару́ють |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | учарува́в | учарува́ли |
| жін.р. | учарува́ла | |
| сер.р. | учарува́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| учаро́ваний | ||
| Безособова форма | ||
| учаро́вано | ||
| Дієприслівник | ||
| учарува́вши | ||