| худю́чий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | худю́чий | худю́ча | худю́че | худю́чі |
| родовий | худю́чого | худю́чої | худю́чого | худю́чих |
| давальний | худю́чому | худю́чій | худю́чому | худю́чим |
| знахідний | худю́чого, худю́чий | худю́чу | худю́че | худю́чих, худю́чі |
| орудний | худю́чим | худю́чою | худю́чим | худю́чими |
| місцевий | на/у худю́чому, худю́чім | на/у худю́чій | на/у худю́чому, худю́чім | на/у худю́чих |
| [розм.] | ||||