| чотиристарі́ччя – іменник середнього роду | ||
| (400-рі”ччя) | ||
| відмінок | однина | множина |
| називний | чотиристарі́ччя | чотиристарі́ччя |
| родовий | чотиристарі́ччя | чотиристарі́ч |
| давальний | чотиристарі́ччю | чотиристарі́ччям |
| знахідний | чотиристарі́ччя | чотиристарі́ччя |
| орудний | чотиристарі́ччям | чотиристарі́ччями |
| місцевий | на/у чотиристарі́ччі, чотиристарі́ччю | на/у чотиристарі́ччях |
| кличний | чотиристарі́ччя* | чотиристарі́ччя* |