| шемену́ти – дієслово доконаного виду | ||
| Інфінітив | шемену́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | шемені́мо, шемені́м | |
| 2 особа | шемени́ | шемені́ть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | шемену́ | шеменемо́, шемене́м |
| 2 особа | шемене́ш | шеменете́ |
| 3 особа | шемене́ | шемену́ть |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | шемену́в | шемену́ли |
| жін.р. | шемену́ла | |
| сер.р. | шемену́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| шемену́вши | ||