| богоуго́дний – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | богоуго́дний | богоуго́дна | богоуго́дне | богоуго́дні |
| родовий | богоуго́дного | богоуго́дної | богоуго́дного | богоуго́дних |
| давальний | богоуго́дному | богоуго́дній | богоуго́дному | богоуго́дним |
| знахідний | богоуго́дний, богоуго́дного | богоуго́дну | богоуго́дне | богоуго́дні, богоуго́дних |
| орудний | богоуго́дним | богоуго́дною | богоуго́дним | богоуго́дними |
| місцевий | на/у богоуго́дному, богоуго́днім | на/у богоуго́дній | на/у богоуго́дному, богоуго́днім | на/у богоуго́дних |