| богошука́ч – іменник чоловічого роду, істота | ||
| відмінок | однина | множина |
| називний | богошука́ч | богошукачі́ |
| родовий | богошукача́ | богошукачі́в |
| давальний | богошукаче́ві, богошукачу́ | богошукача́м |
| знахідний | богошукача́ | богошукачі́в |
| орудний | богошукаче́м | богошукача́ми |
| місцевий | на/у богошукаче́ві, богошукачу́, богошукачі́ | на/у богошукача́х |
| кличний | богошука́чу | богошукачі́ |