| бруднува́тий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | бруднува́тий | бруднува́та | бруднува́те | бруднува́ті |
| родовий | бруднува́того | бруднува́тої | бруднува́того | бруднува́тих |
| давальний | бруднува́тому | бруднува́тій | бруднува́тому | бруднува́тим |
| знахідний | бруднува́тий, бруднува́того | бруднува́ту | бруднува́те | бруднува́ті, бруднува́тих |
| орудний | бруднува́тим | бруднува́тою | бруднува́тим | бруднува́тими |
| місцевий | на/у бруднува́тому, бруднува́тім | на/у бруднува́тій | на/у бруднува́тому, бруднува́тім | на/у бруднува́тих |