| ви́карбуваний – дієприкметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | ви́карбуваний | ви́карбувана | ви́карбуване | ви́карбувані |
| родовий | ви́карбуваного | ви́карбуваної | ви́карбуваного | ви́карбуваних |
| давальний | ви́карбуваному | ви́карбуваній | ви́карбуваному | ви́карбуваним |
| знахідний | ви́карбуваний | ви́карбувану | ви́карбуване | ви́карбувані |
| орудний | ви́карбуваним | ви́карбуваною | ви́карбуваним | ви́карбуваними |
| місцевий | на/у ви́карбуваному, ви́карбуванім | на/у ви́карбуваній | на/у ви́карбуваному, ви́карбуванім | на/у ви́карбуваних |