| ви́мовитися1 – дієслово доконаного виду | ||
| (прозвучати під час розмови) | ||
| Інфінітив | ви́мовитися, ви́мовитись | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | ||
| 2 особа | ||
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | ||
| 2 особа | ||
| 3 особа | ви́мовиться | ви́мовляться |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | ви́мовився, ви́мовивсь | ви́мовилися, ви́мовились |
| жін.р. | ви́мовилася, ви́мовилась | |
| сер.р. | ви́мовилося, ви́мовилось | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| ви́мовившись | ||