| ви́ходитися1 – дієслово доконаного виду | ||
| (зіпсуватися) | ||
| Інфінітив | ви́ходитися, ви́ходитись | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | ||
| 2 особа | ||
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | ||
| 2 особа | ||
| 3 особа | ви́ходиться | ви́ходяться |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | ви́ходився, ви́ходивсь | ви́ходилися, ви́ходились |
| жін.р. | ви́ходилася, ви́ходилась | |
| сер.р. | ви́ходилося, ви́ходилось | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| ви́ходившись | ||