| ви́шаруваний – дієприкметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | ви́шаруваний | ви́шарувана | ви́шаруване | ви́шарувані |
| родовий | ви́шаруваного | ви́шаруваної | ви́шаруваного | ви́шаруваних |
| давальний | ви́шаруваному | ви́шаруваній | ви́шаруваному | ви́шаруваним |
| знахідний | ви́шаруваний, ви́шаруваного | ви́шарувану | ви́шаруване | ви́шарувані, ви́шаруваних |
| орудний | ви́шаруваним | ви́шаруваною | ви́шаруваним | ви́шаруваними |
| місцевий | на/у ви́шаруваному, ви́шаруванім | на/у ви́шаруваній | на/у ви́шаруваному, ви́шаруванім | на/у ви́шаруваних |