| глухува́тий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | глухува́тий | глухува́та | глухува́те | глухува́ті |
| родовий | глухува́того | глухува́тої | глухува́того | глухува́тих |
| давальний | глухува́тому | глухува́тій | глухува́тому | глухува́тим |
| знахідний | глухува́тий, глухува́того | глухува́ту | глухува́те | глухува́ті, глухува́тих |
| орудний | глухува́тим | глухува́тою | глухува́тим | глухува́тими |
| місцевий | на/у глухува́тому, глухува́тім | на/у глухува́тій | на/у глухува́тому, глухува́тім | на/у глухува́тих |