| гну́тий – дієприкметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | гну́тий | гну́та | гну́те | гну́ті |
| родовий | гну́того | гну́тої | гну́того | гну́тих |
| давальний | гну́тому | гну́тій | гну́тому | гну́тим |
| знахідний | гну́тий, гну́того | гну́ту | гну́те | гну́ті, гну́тих |
| орудний | гну́тим | гну́тою | гну́тим | гну́тими |
| місцевий | на/у гну́тому, гну́тім | на/у гну́тій | на/у гну́тому, гну́тім | на/у гну́тих |