| | |
| гранулюва́ти – дієслово недоконаного і доконаного виду | | |
| | |
| | |
| | |
| Інфінітив | гранулюва́ти |
| однина | множина |
| Наказовий спосіб |
| 1 особа | | гранулю́ймо |
| 2 особа | гранулю́й | гранулю́йте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС |
| 1 особа | гранулюва́тиму | гранулюва́тимемо, гранулюва́тимем |
| 2 особа | гранулюва́тимеш | гранулюва́тимете |
| 3 особа | гранулюва́тиме | гранулюва́тимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ (МАЙБУТНІЙ) ЧАС |
| 1 особа | гранулю́ю | гранулю́ємо, гранулю́єм |
| 2 особа | гранулю́єш | гранулю́єте |
| 3 особа | гранулю́є | гранулю́ють |
| Активний дієприкметник |
|
| Дієприслівник |
| гранулю́ючи |
| МИНУЛИЙ ЧАС |
| чол. р. | гранулюва́в | гранулюва́ли |
| жін. р. | гранулюва́ла |
| сер. р. | гранулюва́ло |
| Активний дієприкметник |
|
| Пасивний дієприкметник |
| гранульо́ваний |
| Безособова форма |
| гранульо́вано |
| Дієприслівник |
| гранулюва́вши |