| двоголо́сий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | двоголо́сий | двоголо́са | двоголо́се | двоголо́сі |
| родовий | двоголо́сого | двоголо́сої | двоголо́сого | двоголо́сих |
| давальний | двоголо́сому | двоголо́сій | двоголо́сому | двоголо́сим |
| знахідний | двоголо́сий, двоголо́сого | двоголо́су | двоголо́се | двоголо́сі, двоголо́сих |
| орудний | двоголо́сим | двоголо́сою | двоголо́сим | двоголо́сими |
| місцевий | на/у двоголо́сому, двоголо́сім | на/у двоголо́сій | на/у двоголо́сому, двоголо́сім | на/у двоголо́сих |