| двого́стрий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | двого́стрий | двого́стра | двого́стре | двого́стрі |
| родовий | двого́строго | двого́строї | двого́строго | двого́стрих |
| давальний | двого́строму | двого́стрій | двого́строму | двого́стрим |
| знахідний | двого́стрий | двого́стру | двого́стре | двого́стрі |
| орудний | двого́стрим | двого́строю | двого́стрим | двого́стрими |
| місцевий | на/у двого́строму, двого́стрім | на/у двого́стрій | на/у двого́строму, двого́стрім | на/у двого́стрих |