| | |
| декомпонува́ти – дієслово недоконаного і доконаного виду | | |
| | |
| | |
| | |
| Інфінітив | декомпонува́ти |
| однина | множина |
| Наказовий спосіб |
| 1 особа | | декомпону́ймо |
| 2 особа | декомпону́й | декомпону́йте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС |
| 1 особа | декомпонува́тиму | декомпонува́тимемо, декомпонува́тимем |
| 2 особа | декомпонува́тимеш | декомпонува́тимете |
| 3 особа | декомпонува́тиме | декомпонува́тимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ (МАЙБУТНІЙ) ЧАС |
| 1 особа | декомпону́ю | декомпону́ємо, декомпону́єм |
| 2 особа | декомпону́єш | декомпону́єте |
| 3 особа | декомпону́є | декомпону́ють |
| Активний дієприкметник |
|
| Дієприслівник |
| декомпону́ючи |
| МИНУЛИЙ ЧАС |
| чол. р. | декомпонува́в | декомпонува́ли |
| жін. р. | декомпонува́ла |
| сер. р. | декомпонува́ло |
| Активний дієприкметник |
|
| Пасивний дієприкметник |
| декомпоно́ваний |
| Безособова форма |
| декомпоно́вано |
| Дієприслівник |
| декомпонува́вши |