| дивакува́тий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | дивакува́тий | дивакува́та | дивакува́те | дивакува́ті |
| родовий | дивакува́того | дивакува́тої | дивакува́того | дивакува́тих |
| давальний | дивакува́тому | дивакува́тій | дивакува́тому | дивакува́тим |
| знахідний | дивакува́того, дивакува́тий | дивакува́ту | дивакува́те | дивакува́тих, дивакува́ті |
| орудний | дивакува́тим | дивакува́тою | дивакува́тим | дивакува́тими |
| місцевий | на/у дивакува́тому, дивакува́тім | на/у дивакува́тій | на/у дивакува́тому, дивакува́тім | на/у дивакува́тих |