| дивнува́тий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | дивнува́тий | дивнува́та | дивнува́те | дивнува́ті |
| родовий | дивнува́того | дивнува́тої | дивнува́того | дивнува́тих |
| давальний | дивнува́тому | дивнува́тій | дивнува́тому | дивнува́тим |
| знахідний | дивнува́тий, дивнува́того | дивнува́ту | дивнува́те | дивнува́ті, дивнува́тих |
| орудний | дивнува́тим | дивнува́тою | дивнува́тим | дивнува́тими |
| місцевий | на/у дивнува́тому, дивнува́тім | на/у дивнува́тій | на/у дивнува́тому, дивнува́тім | на/у дивнува́тих |