| добротли́вий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | добротли́вий | добротли́ва | добротли́ве | добротли́ві |
| родовий | добротли́вого | добротли́вої | добротли́вого | добротли́вих |
| давальний | добротли́вому | добротли́вій | добротли́вому | добротли́вим |
| знахідний | добротли́вий, добротли́вого | добротли́ву | добротли́ве | добротли́ві, добротли́вих |
| орудний | добротли́вим | добротли́вою | добротли́вим | добротли́вими |
| місцевий | на/у добротли́вому, добротли́вім | на/у добротли́вій | на/у добротли́вому, добротли́вім | на/у добротли́вих |