| доголи́ти – дієслово доконаного виду | ||
| Інфінітив | доголи́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | доголі́мо, доголі́м | |
| 2 особа | доголи́ | доголі́ть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | доголю́ | дого́лимо, дого́лим |
| 2 особа | дого́лиш | дого́лите |
| 3 особа | дого́лить | дого́лять |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | доголи́в | доголи́ли |
| жін.р. | доголи́ла | |
| сер.р. | доголи́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| дого́лений | ||
| Безособова форма | ||
| дого́лено | ||
| Дієприслівник | ||
| доголи́вши | ||