| дожа́тий – дієприкметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | дожа́тий | дожа́та | дожа́те | дожа́ті |
| родовий | дожа́того | дожа́тої | дожа́того | дожа́тих |
| давальний | дожа́тому | дожа́тій | дожа́тому | дожа́тим |
| знахідний | дожа́тий, дожа́того | дожа́ту | дожа́те | дожа́ті, дожа́тих |
| орудний | дожа́тим | дожа́тою | дожа́тим | дожа́тими |
| місцевий | на/у дожа́тому, дожа́тім | на/у дожа́тій | на/у дожа́тому, дожа́тім | на/у дожа́тих |