| | |
| дожима́ти – дієслово недоконаного виду | | |
| | |
| | |
| | |
| Інфінітив | дожима́ти |
| однина | множина |
| Наказовий спосіб |
| 1 особа | | дожима́ймо |
| 2 особа | дожима́й | дожима́йте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС |
| 1 особа | дожима́тиму | дожима́тимемо, дожима́тимем |
| 2 особа | дожима́тимеш | дожима́тимете |
| 3 особа | дожима́тиме | дожима́тимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС |
| 1 особа | дожима́ю | дожима́ємо, дожима́єм |
| 2 особа | дожима́єш | дожима́єте |
| 3 особа | дожима́є | дожима́ють |
| Активний дієприкметник |
|
| Дієприслівник |
| дожима́ючи |
| МИНУЛИЙ ЧАС |
| чол. р. | дожима́в | дожима́ли |
| жін. р. | дожима́ла |
| сер. р. | дожима́ло |
| Активний дієприкметник |
|
| Пасивний дієприкметник |
|
| Безособова форма |
|
| Дієприслівник |
| дожима́вши |