| доми́тий – дієприкметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | доми́тий | доми́та | доми́те | доми́ті |
| родовий | доми́того | доми́тої | доми́того | доми́тих |
| давальний | доми́тому | доми́тій | доми́тому | доми́тим |
| знахідний | доми́тий, доми́того | доми́ту | доми́те | доми́ті, доми́тих |
| орудний | доми́тим | доми́тою | доми́тим | доми́тими |
| місцевий | на/у доми́тому, доми́тім | на/у доми́тій | на/у доми́тому, доми́тім | на/у доми́тих |