| досвіди́ти – дієслово доконаного виду | ||
| (зазнати; переконатися) | ||
| Інфінітив | досвіди́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | досвіді́мо, досвіді́м | |
| 2 особа | досвіди́ | досвіді́ть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | досвіджу́ | досвідимо́, досвіди́м |
| 2 особа | досвіди́ш | досвідите́ |
| 3 особа | досвіди́ть | досвідя́ть |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | досвіди́в | досвіди́ли |
| жін.р. | досвіди́ла | |
| сер.р. | досвіди́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| досвіди́вши | ||
| [діал.] | ||