| доста́чити – дієслово доконаного виду | ||
| Інфінітив | доста́чити | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | доста́чмо | |
| 2 особа | доста́ч | доста́чте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | доста́чу | доста́чимо, доста́чим |
| 2 особа | доста́чиш | доста́чите |
| 3 особа | доста́чить | доста́чать |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | доста́чив | доста́чили |
| жін.р. | доста́чила | |
| сер.р. | доста́чило | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| доста́чивши | ||